Neyzen Tevfik Geçer Şiiri | Sözleri ve Yorumu

Neyzen Tevfik Geçer şiiri, hayatın geçiciliğini, acının ve sevincin faniliğini hiciv ve irfan diliyle anlatan güçlü metinlerden biridir. Şiirde zaman, kader ve insan hâlleri iç içe geçerken; dünya nimetlerinin, kederin ve mutluluğun aynı döngüde gelip geçtiği vurgulanır. Bu yazıda Neyzen Tevfik’in Geçer şiirinin sözleri ve şiirin edebi bağlamı ele alınmaktadır.

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer
Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer
Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer
Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer
Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi
İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi
Çevrilir dest-i kaderle bu şu’unun fili mi
Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer

İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan
Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan
Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan
Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru davadan
Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer

Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe
Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!
Ma’rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

Serseri Neyzen’in aşkınla kulak ver sözüne
Girmemiştir bu avalim, bu bedyi’ gözüne
Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne
Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne
Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer

Neyzen Tevfik

Aynı ruhu taşıyan diğer metinler: