Eleştiri - Özeleştiri - Şuursuzluk
“Çekin tuğlaları yıkılsın duvar. Altında kim kalırsa kalsın.”
Güldal Mumcu
Çekin tuğlaları, elbette çekin. Ama önce konuşalım karşılıklı.
Bedenim boyuna sıkıştırıyor beni: “Kendinden bir kopya üret ve silin tarih sahnesinden!” Sürüngen beynimin kendinden zoru bu. Bilmiyor ki ülkede mafya yapılanması var. Bıyıklı bakana tasma takıp sokaklarda yürütecekmiş nisan mağduru! Cüretkarlığının boyutu yediği tokat kadardır insanın. Şu puslu sofrada gel de gerine gerine üre!
Çok isterdim Roza adında bir kızım olmasını. Ama çocuğun olunca günler daha tedirgin geçmiyor mu? Kadınları diri diri yakılır, tecavüze uğrar ve sıklıkla intihar süsü verilirse, bir kadın daha doğurmayı hak eder mi o ülke?
Bu çocuk nerede doğacak hem? Hasta garantili hastanelerinizde mi? Ya hasta sayısı yetmez ve bir de para çıkışmazsa hazinede ne olacak? Rehin mi vereceğiz el kadar bebeyi? En az üç yapın beş yapın, siz yapın da biz bakarız, diyordunuz. Siz haybeye konuşmazsınız…
Bu çocuk hangi eğitim sisteminde yetişecek? Kafasını yıkayıp yoksul beyinlerin haremine mi katacaksınız? Vallahi kan çıkar babalık!
Oğlan olsa eminim bir mafya çetesine çırak olarak sokardınız. Daha olmadı, Çin ekonomisine çevirdiğiniz mezbahalarınızda üç kuruşa talim ederdi değil mi?
Bir kereden bir şey olmaz diyen kafalar yetişirdiniz. Sonu bir Kaharman’a ya da Çakır’a mı benzeyecek? O kadar büyüyebilirse tabii… Çürümüş beyinli tacirlerin elinden sıyırabilirse çocukluğunu…
De ki büyüdü badiresiz… Bu çocuk nereye dikecek damını? Yediler ülkenin hamını mamını! Müteahitler yoksula ev yapmıyorlar artık. Sit alanlarına sürdüler kepçelerini. Malım var diyen fazla sevinmesin. Bugün vaar yarın yok! Fareler peyniri kaptı da bize yalnız kapanı kaldı…
Babasına çekerse ruhunun bir yarısı ya Kışlalı amcasına benzer ya da Dursun dayısına! Kızıl gözlü bir gazeteci olur mu olur. Ama… Mumcu dedesi gibi öldürülmesine mani olabilecek misiniz? Yavrum doğmadan bütün tuğlaları çekip bunca pisliği orta yere saçabilecek misiniz…
Günay Aktürk
10 Ağustos 2021